Ssaki z torbami

Zamieszkujące tylko krainę nazywaną krainą australijską ssaki z rodziny workowców liczą ponad trzysta gatunków. Ta osobna linia ssaków biegnąca w dziale biologii dotyczącym ewolucji równolegle z gałęzią ssaków łożyskowych jest charakterystycznym symbolem zamieszkiwanego przez nią kontynentu. Główną cechą jak je wyróżnia to fakt posiadania organu służącego do rozmnażania nazwanego torbą lęgową. Stąd też wzięła się druga funkcjonująca w biologii nazwa tych ssaków a mianowicie torbacze. Współcześnie można spotkać pojedyncze gatunki torbaczy także ba innych kontynentach. W obu Amerykach żyje dydelf północny bardziej zanany pod nazwą opos północny. Człowiek doprowadził też do tego, że współcześnie torbacze możemy spotkać także w na wyspach brytyjskich, Hawajach, stały się one nowym elementem sztucznie wprowadzonym do starych ekosystemów. W biologii taka ingerencja człowieka została określona terminem introdukcji. Torbacze zaaklimatyzowały się w tych środowiskach, jednakże pozostałe dla nich gatunkowo obce. Sprawiło to, że ich zachowanie w nowych środowiska cechuje silna ekspansja i zawłaszczanie coraz to większych terytoriów dla swojego gatunku. Torbacze swoją nazwę rodzajową zawdzięczają sposobowi rozmnażanie się, rozwoju ich zarodka oraz wychowania młodych osobników. Samice torbaczy rodzą młode po okresie bardzo krótkiej ciąży, dalszy zaś rozwój młodych przebiega w tak zwanej torbie lęgowej, które utworzona jest u samic z fałdów skóry. Drogę do torby młode torbaczy musza pokonać samodzielnie, jest to dla nich pierwszy test na przetrwanie. W środku torby znajdują się gruczoły mleczne, młode przy „cycku” spędzają czasami nawet kilka miesięcy w torbie matki. Wszystkie gatunki torbacza mają bardzo charakterystyczną cechę łączącą ich samice. Cechą tą jest posiadanie przez samice dwóch pochew. Przegląd gatunków workowatych opisanych w biologii pozwala wysnuć stwierdzenie, że torbacze są grupą żyjącą prawie w każdych warunkach. Głównym trybem życia prowadzonym przez gatunki workowatych jest styl naziemny. Wiele torbaczy całe swoje życie wiedzie na drzewach, tak jest w przypadku najliczniejszego rzędu tego rodzaju dwuprzodozębnych. To tutaj znajdziemy symbol Australii koalę nazywanego często niesłusznie misiem koalą, gdyż z niedźwiedziami nie ma on nic wspólnego. Są także takie gatunki torbaczy, które żyją pod ziemią czy też jak szczur workowaty japok prowadząc ziemnowodny tryb życia. Pod względem wielkości osobników poszczególnych gatunków torbacze są bardzo zróżnicowaną grupą. Osobniki workowców ważą od kilku gramów do prawie stu kilogramów. Jedne torbacze to gatunki szczuropodobne, inne morfologicznie przypominają wilki, zaś dwunożne kangury stanowią specyficznie zbudowane ssaki. Prawie wszystkie torbacze to gatunki roślinożerne i co charakterystyczne dla tej grupy to, że na zer wychodzą podczas nocy. Jednym z wyjątków jest tutaj diabeł tasmański, który jest mięsożernym gatunkiem z rodziny kun torbaczy. Torbacze to ssaki aktywne od zmierzchu do świtu i śpiące podczas dnia. Niektóre z torbaczy łączą się w stada tak jest w przypadku kangurów, jednak większość workowców prowadzi samotny tryb życia.

Related Post

Naśladując innych Nie tylko literatura fantasy czerpie swoje pomysły na budowę maszyn, samochodów, statków powietrznych z przyrody. Człowiek już dawno odkrył, że rozwiązania, jakie zastosowała matka natura są tak genialne i doskonałe. Naukowcy zrozumieli, że przenosz...
Walka o zachowanie różnorodności Biologia, jako nauka stanowi zbiór wiadomości dotyczących organizmów żywych zamieszkujących naszą planetę. Wiedza ta jest bardzo szeroka i różnorodna. Współcześni naukowcy i badacze z zakresu biologii mają do swojej dyspozycji ogromne pokłady opisów...
Nauka od czasów prehistorycznych Można stwierdzić, że początków biologii jako dziedziny nauki należy szukać już w czasach prehistorycznych. Już człowiek pierwotny musiał nauczyć się rozróżniać rośliny rosnące w jego otoczeniu. Musiał podzielić je na te, które są dla niego dobre, or...
Żołnierze pierwszej linii frontu O ich istnieniu pisali już naukowcy z dziedziny biologii w pod koniec dziewiętnastego wieku, wydzielane są przez limfocyty B i stają na straży zdrowia organizmu człowieka. Mowa oczywiście o białkach odpornościowych nazywanych przeciwciałami potoczni...
Skąd przyszliśmy Pytanie skąd wzięło się życie na Ziemi, a przede wszystkim skąd pochodzi człowiek ludzkość zadaje sobie już od tysięcy lat. Bardzo długo w biologii funkcjonowała teoria samorództwa. Abiogeneza, czyli powstawanie organizmów żywych z materii martwej f...
Nowe rasy zwierząt degeneracja czy rozwój Nowe rasy zwierzą powstałe w wyniku połączenia materiałów genetycznych osobników różnych gatunków powstają głównie w wyniku ingerencji człowieka, który dla własnych korzyści hodowlanych tworzy rasy odpowiadające zapotrzebowaniu. Początki ludzkiej in...